Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

«Στο σοσιαλισμό φτάνεις μόνο με ποδήλατο»

«Στο σοσιαλισμό φτάνεις μόνο με ποδήλατο» ή για μια πιο ανθρώπινη ζωή

"..Αλλά για να αγαπηθεί μια περιοχή γράφει ο Andre Gorz,στη “κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου” θα πρέπει πρώτα απ'όλα να γίνει βιώσιμη και όχι κυκλοφορίσιμη. Η γειτονιά ή η κοινωνία (κοινότητα) θα πρέπει, ακόμη μια φορά, να μετατραπεί σε μικρόκοσμο, σχεδιασμένο από και για όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να δουλεύουν, να ζουν, να χαλαρώνουν, να μαθαίνουν, να επικοινωνούν και να περιπλανώνται και τον οποίο μικρόκοσμο θα διαχειρίζονται συλλογικά σαν το χώρο της συμβίωσής τους..."

Ολόκληρο το άρθρο του συμφοιτητή Σπύρου Κανιώρη, στην εφημερίδα "Φόρουμ Πρέβεζας"

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

Προσλήψεις στο Δημοσιο: ποιος είναι ο στόχος ;

Α) Δεν πρέπει να είναι κοινωνική πολιτική μέσω προσλήψεων, αλλά αξιοκρατική επιλογή στελεχών. Διότι ο στόχος είναι, ο δημόσιος τομέας να προσφέρει στους πολίτες ποιοτικές υπηρεσίες με χαμηλότερο κόστος. Άρα το στέλεχος που προσλαμβάνεται πρέπει μεν να έχει κάποια τυπικά προσόντα (πτυχία, μεταπτυχιακά κλπ) πρέπει όμως επίσης να διαθέτει και ουσιαστικά προσόντα τόσο ως άτομο όσο και ως επαγγελματίας. Οι προσωπικές αρετές εκτιμούνται μόνο με την απευθείας επαφή και συζήτηση, τη λεγόμενη συνέντευξη, η οποία είναι το κλειδί για τη πρόσληψη στον ιδιωτικό τομέα ενώ στο δημόσιο καταργείται γιατί καταστρατηγείται.
Γιατί όμως να μην αντικατασταθεί η συνέντευξη από τις (υποχρεωτικές και σε Υπεύθυνη Δήλωση) συστάσεις των προηγούμενων εργοδοτών;
Και κυρίως, μήπως θα πρέπει να αποδεικνύει ο υποψήφιος τις επαγγελματικές του ικανότητες, μέσα από επιτυχείς ολοκληρώσεις συγκεκριμένων έργων, στην διάρκεια της σταδιοδρομίας του; Αν μάλιστα αυτά τα επιτεύγματα είναι είτε α) πιστοποιημένα από εξωτερικούς φορείς (πχ πιστοποίηση κατά ISO-9001) είτε β) βραβευμένα από επίσημους φορείς (πχ από φορείς της ΕΕ) είτε γ) επισήμως διαπιστωμένα (πχ από το Ελληνικό Δημόσιο) κατ’ εφαρμογήν σχετικών Νόμων (πχ Κοινό Πλαίσιο Αξιολόγησης- CAF, Διαχειριστική Επάρκεια κλπ), τότε ποιος μπορεί να τα αμφισβητήσει; Και βέβαια μήπως αυτό ακριβώς, δηλαδή η αποδεδειγμένη επαγγελματική ικανότητα, θα έπρεπε να είναι το σημαντικότερο προσόν;;
Ανάλογη λογική μήπως πρέπει να εφαρμόζεται και στις επιλογές Προϊσταμένων κάθε επιπέδου; (και γιατί όχι και στους ΓΓ)

Β) Δεν πρέπει να είναι η αντιμετώπιση της ανεργίας μέσω πολιτικής προσλήψεων στο Δημόσιο αλλά μέσω της ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα.

Διότι ο στόχος είναι να συρρικνωθεί άμεσα το Δημόσιο τόσο σε αριθμό Φορέων όσο και σε Προσωπικό. Όμως, για να μην υπάρξουν κοινωνικές εντάσεις, τόσο οι ήδη άνεργοι όσο και το πλεονάζον προσωπικό πρέπει να έχουν άμεσα 2 εναλλακτικές διεξόδους:
Στον ιδιωτικό τομέα ως υπάλληλοι: που προϋποθέτει σταθερό οικονομικό και φορολογικό πλαίσιο με ριζική μείωση της γραφειοκρατίας, ώστε να ευνοείται η προσέλκυση νέων επενδύσεων και άρα αύξηση στη ζήτηση νέων στελεχών.
Στον ιδιωτικό τομέα ως ελεύθεροι επαγγελματίες (ή ως μέτοχοι νέων εταιρειών): που ΄προϋποθέτει όλα τα προηγούμενα και επιπλέον γενναία ενθάρρυνση της καινοτόμου και νεανικής επιχειρηματικότητας μέσα από συγκεκριμένες δράσεις του ΕΣΠΑ


ΣΗΜ: Δημοσιεύτηκε από τον υποφαινόμενο, στα πλαίσια της ανοιχτής διαβούλευσης για το Νέο Νομοσχέδιο για τις προσλήψεις στο Δημόσιο