Ολοταχώς προς τα πίσω

Είμαστε πλέον η πρώτη γενιά όπου τα παιδιά είναι συντηρητικότερα από τους γονείς τους

Η πλειοψηφία των επιστημόνων και των διανοουμένων αρέσκεται να φαντασιώνεται ότι ο Κόσμος εξελίσσεται και προχωράει προς τα εμπρός. Η «αειφόρος ανάπτυξη» είναι η αγαπημένη τους μαγική φόρμουλα-καραμέλα. Αμ δε!. Στην Ελλαδίτσα μας τουλάχιστον, συντελείται (τη τελευταία δεκαετία ;) αργά και σταθερά μια μεγαλειώδης υποχώρηση προς τα πίσω. Οι πολίτες αδυνατώντας πλέον να ακολουθήσουν τον ξέφρενο ρυθμό με τον οποίο αλλάζει συνεχώς η ζωή τους, στρέφονται πού αλλού προς τα πίσω. Στη παιδική ηλικία, στο παρελθόν, στο παλιό καλό καιρό με τις ακλόνητες βεβαιότητες και το αποκλειστικά άσπρο ή μαύρο χρώμα του.

Ώρες-ώρες έχω την αίσθηση ότι είμαι στη δεκαετία του ’60:

 Η δουλειά ξανάγινε προνόμιο, τα μεροκάματα ξαναπήραν την μηδαμινή αξία του «τρεις κι΄ εξήντα»
 Η διασκέδαση περιορίζεται στα σπίτια μπροστά στη τηλεόραση, βλέποντας ταινίες του παλιού εμπορικού σινεμά, το άχτι βγαίνει με επιθεώρηση-γιατί τι άλλο είναι σήμερα ο Λαζόπουλος;- ,και οι εκπομπές με λαϊκά του ‘50 και του ’60 (του στυλ «Στην Υγειά μας βρε παιδιά», «Το πάρτι της ζωής μας» και τελευταία το “Rewind” ) υποκατάστατα της ταβέρνας και των μπουζουκιών που δεν μας παίρνει να ξαναπάμε πιά
 Ο κόσμος φοβισμένος και απογοητευμένος όσο ποτέ, επιστρέφει άρον-άρον στο τετράπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία- Οικογένεια - Μπάλα» .Είμαστε πλέον η πρώτη γενιά όπου τα παιδιά είναι συντηρητικότερα από τους γονείς τους. Το χάσμα των γενεών από την ανάποδη!
 Στη πολιτική, το μεγάλο αχαχούχα. Οι εποχές της αστάθειας, της ανυποληψίας αλλά και του ακραίου κομματικού διχασμού είναι πρό των πυλών. Η Αριστερά έχει τα μεγαλύτερα ποσοστά από ποτέ και σε λίγο δεν αποκλείεται να τη δούμε Αξιωματική Αντιπολίτευση όπως πήγε να γίνει στις εκλογές του 67 η ΕΔΑ. Η ακροδεξιά δεν περιορίζεται όμως στο 4% του Καρατζαφέρη. Όταν σε λίγο το πολιτικό κενό θα μεγαλώνει ανεξέλεγκτα , οι φωνούλες «ένας λοχίας να μας (ξανα)σώσει» μπορεί να αυξηθούν επικίνδυνα. Το αν ο «λοχίας» θα έχει τη μορφή καραβανά δεν είναι σίγουρο. Μπορεί να έχει τη μορφή «αδέκαστου δημοσιογράφου». Ή το πιθανότερο του «επιτυχημένου επιχειρηματία»..

Ποιός θα μας σώσει απ' τον Ζορρό ;

"If we want things to stay as they are, things will have to change"

Ο ποιητής σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Το μόνο που κατορθώνει είναι να υποδείξει δυό αντιδράσεις που ξεχωρίζουν σαν νιφάδες χιονιού στη πίσσα των ημερών: Η μία είναι η λεπτομερής και τεκμηριωμένη -όπως πάντα- άποψη του Ιού που απευθύνεται στη λογική μας και στον ορθολογισμό μας και που βάζει τον γιαλαντζή Ζορρό στον πάγκο του.

Η άλλη, αναζητάει τη βοήθεια της τέχνης στο ερώτημα για το αν βρισκόμαστε ή όχι στο τέλος του μεταπολιτευτικού κύκλου: Γατόπαρδοι και τσακάλια είναι ο τίτλος της Ναυτεμπορικής και τα λέει όλα.

Ξαναβρίσκοντας τη Ψυχεδέλεια στο Διαδίκτυο

Πούν’ τα χρόνια ‘κείνα τα παλιαααά…

Πρωτοήρθα νωρίς σε επαφή με το Διαδίκτυο, στο χώρο της δουλειάς τα μέσα του ’90... Θυμάμαι να κοιτάω απορημένος τα νυμφίδια της γραμματείας να κρυφογελάνε μπροστά από την οθόνη τους (ΜΙΑ οθόνη είχε όλο το γραφείο..). Μετά κατάλαβα ότι τσιλημπουρδίζανε ηλεκτρονικώς σε κάποια πρωτόγονη μορφή chat.

Αργότερα, στις αρχές του ‘00 κόλλησα για τα καλά με την όλη ιστορία. Ήταν βλέπεις η εποχή της άνθησης των προσωπικών ιστοσελίδων. Σήμερα, κόβω βόλτες στο συνάφι των blogs μα και μαθαίνω πράματα και θαύματα από τους σημερινούς πιτσιρικάδες στη δουλειά κυρίως για μουσικές και κατεβάσματα.. Να μερικά:
Για εγχώριους Ρ-Σ, το http://www.e-radio.gr έχει μια πολύ εύχρηστη κατηγοριοποίηση . Όμως , ο αρχηγός των Ατάκτων της Πρωτευούσης μου γράφει για www.radiopicker.com όπως επίσης, για απίστευτες - λέει-μουσικές και pod casts το http://www.bbc.co.uk/radio/
Για κατεβάσματα μουσικής μία Μπουμπού μου είπε για το http://www.utorrent.com (από όπου κατεβάζεις το σχετικό προγραμματάκι, για να επιλέγεις και να κατεβάζεις) ενώ ένας πιο ψαγμένος Μπεμπέκος μου αντιπρότεινε το http://www.emule.com Για να ακούσεις τα κατεβασμένα, μποθ μου συστήσανε το http://www.winamp.com

Και ρωτάς τώρα εσύ: Ναί αλλά ποιά κομμάτια;; Ψάχνοντας ανακάλυψα το http://wm03.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg&sql=73:20 που είναι μια υπέροχη και πλούσια μουσική εγκυκλοπαίδεια στα Αγγλικά. Και νάμαι εδώ, στη σκοτεινή μου γωνιά, να ξανακούω νυχτιάτικα κάτι αθάνατες παλιοσειρές που ακούνε σε ονόματα όπως Cream, Grateful Dead, Jefferson Airplane, Traffic, Jethro Tull, King Crimson, Moody Blues..

Μετά το μάτι μου πέφτει στο ρολόι. Το κέρατό μου πώς ξυπνάω αύριο το πρωί;; Με βαριά καρδιά, κλείνω το Πισί, πετάω το τζάκετ και τα τζην, σβήνω τα τσιγάρα και με τά χίλια ζόρια ξεγλυστρώ από κάτι εναλλακτικές γκόμενες που δεν έλεγαν να με χορτάσουν με τίποτα. Ρε κορίτσια, ηρεμείστε. Θα τα ξαναπούμε σε λιγάκι, στον ύπνο μου..

Τσίπρας: ηγέτης ή ζεν πρεμιέ ;

ο Θείος έχει την υπομονή να περιμένει με τη σοκοφρέτα ανά χείρας, όσο και αν χρειαστεί..

Η διαδραστική συνέντευξη του υποψήφιου για την προεδρία του Συνασπισμού Αλέξη Τσίπρα έγινε σήμερα 6 με 7 :30 το απόγευμα και την παρακολούθησαν online κάπου 360 χρήστες κατά μέσο όρο ( * )

Η αλήθεια είναι ότι δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα. Η διαδικτυακή συνέντευξη αντιμετωπίστηκε από τον Α.Τσίπρα σαν να ήτανε τηλεοπτική (όπου η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ καλός σε παρουσίαση και ουσία) και μάλιστα ερασιτεχνικού καναλιού.. Νομίζω ότι θα έπρεπε να έπαιρνε υπόψη το μέσο: το Διαδίκτυο θεωρητικά του ταιριάζει άρα τον περίμενα να είναι πιο αντισυμβατικός, πιο διαδραστικός, πιο σύντομος, με σύγχρονη θεματολογία. Το διαδικτυακό «κοινό» από την άλλη (ακριβέστερα όσοι έγραφαν σχόλια στο chat) ήτανε αρκετά ζωντανό και ορεξάτο. Βέβαια σε αυτές τις περιπτώσεις οι φάτσες από τα τελευταία θρανία, κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία έκαναν καζούρα, γέλαγαν. Άθελά τους οι καλοί μαθητές επιδοκιμάζοντας στο στυλ «Συγχαρητήρια στους συντελεστές», «Μπράβο Αλέξη !», ενίσχυαν άθελά τους ένα καφενειακό κλίμα που αποδομούσε το ίματζ του υποψηφίου.

Συνειδητοποιώ, ότι ακόμα και το σχόλιο τούτο δεν ξεφεύγει από το να στέκεται αρκετά στην εικόνα του υποψηφίου και όχι τόσο σε συγκεκριμένες θέσεις που εξέφρασε..(μήπως επειδή αρκετές φορές μού ακούγονταν αδιάφορες ή παρωχημένες;). Πάντως, η σύγχρονη νεοελληνική κοινωία του λιγοστού Άρτου και του πολλού Θεάματος,- και ο καθένα από εμάς-αναζητά νέα αστέρια και ο Α.Τ φαίνεται ότι είναι ένας πολλά υποσχόμενος ζεν πρεμιέ. Το αν θα καταφέρει τελικά να ξεφύγει από την εικόνα του, είναι ένα στοίχημα που δύσκολα θα κερδίσει (αλλά όχι και ακατόρθωτο)

Η διαδοχή του Α.Τ στην ηγεσία του Συνασπισμού πρόλαβε ίσως κάποια μεταγραφή τύπου Βούγια. Μόνο που η περίπτωση Δαμανάκη, δείχνει ότι ο Θείος έχει την υπομονή να περιμένει με τη σοκοφρέτα ανά χείρας, όσο χρειαστεί..

( * ) Μεταδόθηκε ζωντανά από 2 «κανάλια» το http://ustream.tv/channel/metablogging-radio--tv και από το http://www.mogulus.com/metabloggingradiotv ενώ οι «θεατές» μπορούσαν με ταυτόχρονη χρήση chat να σχολιάζουν παράλληλα με τη συνέντευξη, γράφοντας σύντομες ατάκες΄.
Στο blog "Μετά την εφημερίδα" http://tsimitakis.wordpress.com , ( ο tsimitakis είχε τη τεχνική ευθύνη της όλης ιστορίας) μπορείτε να δείτε και αναλυτικά τις 15 αντιπροσωπευτικές ερωτήσεις από ένα σύνολο 170 που υποβλήθηκαν και που έπιαναν αρκετά θέματα της εποχής όπως παιδεία, εργασιακά, δημόσιος τομέας, συνεργασία με άλλα κόμματα, εθνικά θέματα (δεν είδα όμως αναφορές για Διαδίκτυο, νέες τεχνολογίες, περιβάλλον καινοτομία ) Επισκεπτόμενοι τα παραπάνω κανάλια μπορείτε να δείτε όλη τη συνέντευξη.

Ένας μαύρος καβάλα στο Γάϊδαρο

Barack Obama: Θά' ναι ο υποψήφιος εκείνος που θα οδηγήσει το Δημοκρατικό Κόμμα (με σήμα το γαϊδουράκι) στη νίκη;

Ο επί 8ετία Γερουσιαστής της Πολιτείας του Ιλλινόις Barack Obama, γεννήθηκε στη Χονολουλού της Χαβάης στις 4 Αυγούστου του 1961 από Κενυάτη πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Κολούμπια αλλά και της Νομικής Σχολής του Χάβαρντ φιλοδοξεί να γίνει ο πρώτος έγχρωμος (και μάλιστα Αφρο-αμερικανός) Πρόεδρος των ΗΠΑ. Μετά την κυριαρχία της νέο-συντηρητικής πτέρυγας των Ρεπουμπλικανών , η αλλαγή από τον Μπους στον Obama θα είχε σαν ισοδύναμο στην Ελλάδα την διαδοχή στη Προεδρία της Δημοκρατίας του Χρήστου Σαρτζετάκη από τον Αλέξη Τσίπρα..

Είναι υπέρμαχος του τερματισμού του πολέμου στο Ιράκ, υπέρ της μείωσης των εκπομπών του Διοξειδίου του Άνθρακα κατά 80 % έως το 2050 επενδύοντας σε εναλλακτικές μορφές ενέργειας (με έμφαση στην επόμενη γενιά Βιο-καυσίμων) κλπ

Το μότο της προεκλογικής του καμπάνιας είναι Stand For Change, που στα Ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί και ως «Υποψηφιότητα για την Αλλαγή». Στην επίσημη ιστοσελίδα του για τις προεδρικές εκλογές http://www.barackobama.com απευθύνεται στους Αμερικανούς ψηφοφόρους ως εξής: «Σας ζητώ να πιστέψετε, όχι απλώς στην ικανότητά μου να φέρω μια πραγματική αλλαγή στη πολιτική της Ουάσιγκτον, αλλά να πιστέψετε στον εαυτό σας».
Η πρωτεία που σημείωσε στη μικρή Πολιτεία της Αιόβα έδωσε αέρα νίκης έναντι της συνυποψηφίου του για το χρίσμα των Δημοκρατικών http://www.democrats.org/ Χίλλαρυ Κλίντον.

Η επόμενη αναμέτρηση στις 8 Ιανουαρίου στο New Hampshire θα δείξει αν θα υπάρξει ανάλογη συνέχεια..Οι Προεδρικές εκλογές θα γίνουν στις 4 Νοεμβρίου του 2008 και μέχρι τότε υπάρχει δρόμος πολύς και ένα περίπλοκο και παράξενο –για τα μέτρα της Ευρώπης- εκλογικό σύστημα μέσω Εκλεκτόρων.

Η Εστία όπου παράγονται μυθεύματα

Κρύο, καιρός για δύο ( ή και παραπάνω ) , πάντως ότι πρέπει για παρέα και μπλα-μπλα.Το blog λόγω και των ημερών- επιλέγει από το μπαούλο του και σας προτείνει το Παραμύθι για τα Παραμύθια. Ε ναι. Καθότι ο ηγέτης πρέπει νάναι και παραμυθατζής..

Η Εστία οπού παράγονται μυθεύματα –παρά περί του αντιθέτου νομιζόμενα- είναι τετράγωνη με μυτερές σκεπές κι’ ανήλιαγες γωνίες. Έτσι τα σήματα που κολυμπάνε πέρα-δώθε στον αιθέρα, ελκύονται από την -εν είδη κεραίας- αιχμηρότητα και γίνονται ευθύς αλιεύσιμα από καλές Πυθίες που στα σκοτάδια περιμένουν.
Μετά –μπορώ να το δώ αυτό- τα νεφοσκεπάσματα, συμπυκνωμένα απ΄ την απαντοχή γύρω τριγύρω τις τυλίγουν, και να, ιδού τα πρόσωπα φωτίζονται ευθύς κι’ η θεία έμπνευση τ’ αυλάκινο διέξοδο επιτέλους βρίσκει και μετά …δώστου κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν’ αρχινήσει .

Κι’ αρχινά και λέει και σταματημό δεν έχει.. Σαν παραλήρημα, σαν μεθυσμένου λόγια, σαν νερά που όλοι τα ρουφάνε σαν σφουγγάρια. Όλοι εκτός απ’ αυτόν που εξιστορεί, που έτσι και ένα χιλιοστό της στιγμής να ξεχαστεί και κάτσει το τι λέει να σκεφτεί, πάει η μαγεία χάνεται και η πηγή στερεύει. Και σαν με το καλό ειπωθεί ..και έζησαν αυτοί καλά και ‘μείς καλύτερα..πέφτει σιγή πυκνή στη γύρα. Κι’ ύστερα, κάποια κεφάλια ανασηκώνονται, ματιές συνενοχής ανταλλάσσονται και λόγια ψιθυριστά επιδοκιμάζουν. Άλλη μια γέννα πέτυχε κι’ ‘ολοι τρέχουν τα νέα τα χαρμόσυνα σε ευήκοα ώτα να προλάβουν πρώτοι να τα πούνε. Και μα τον Τουτάτη, τον Άη-Λιά, τον Μανιτού, τη Κατωπαναγιά , την Ήρα, τον Γιαβχιέ, τον Αλλάχ, τον Βούδα, όλοι είναι ψεύτες και μόνη η δική του εκδοχή η μόνη άξια λόγου παραλλαγή του Μύθου..

Ε, καλά τώρα, λέει Μάνα-Φύση και χαμογελαστά αφήνει -από τ’ αντεράκι το παχύ νιόβγαλτης πυγολαμπίδας- ήχο μοσχοβολιστό τ’ αγέρι να σκορπίσει. Αλήθεια, εκείνη η φοράδα στ’ αλώνι, που νάναι και τι κάνει;